سایز متن   /

بسم الله الرحمن الرحیم

حجت الاسلام و المسلمین قمی – روز چهاردهم رجب ۱۴۳۶ – سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ (روز دوم اعتکاف)

آیا هدف از اعتکاف انجام روزه و مناسک یا ریختن چند قطره اشک است؟/ آدم‌هایی که خواب هستند مسئولیّت هم قبول نمی‌کنند، مدام می‌گوید: «به من چه»/ اعتکاف اسلامی، اعتکافی است که درد انسان را زیاد کند. آدم را هوشیار‌تر و بیدار‌تر کند.

مرحوم میرزا جواد آقای ملکی تبریزی در کتاب المراقبات برای ایام ماه رجب هشت ذکر یاد می‌کنند. یکی از آن‌ها ذکری است که امام باقر (ع) در خاصیت آن فرمودند: اگر کسی این ذکر را بگوید خدای متعال قسم می‌خورد که من پروردگار شما نیستم اگر شما را نیامرزم. ذکر یاد شده بدین صورت است؛ که شخص در کل ماه هزار مرتبه بگوید «استغفرالله ذاالجلال و الاکرام من جمیع الذنوب و الاثام».

در حدیث قدسی است که خدا می‌فرماید: «طوبی للذاکرین طوبی للعابدین. الشهر شهری و الرحمه رحمتی إن سألنی أجبته و إن دعانی أجبته». البته جواب خدای متعال را با گوش فیزیکی نمی‌شنویم بلکه با قلب آن را درک می‌کنیم.

امروز یک نکته را می‌خواهم بگویم: برای چه معتکف شده‌اید؟ و آیا فردا که اعتکاف تمام شد، به اهدافتان رسیده‌اید یا نه؟

چه شاخصه‌های را برای پاسخ به این دو سوال نیاز داریم؟ ابتدا مقدمه‌ای را عرض کنم. یکی از تفاوت‌های انسان و حیوان همین پدیده نقد است. انسان هر چیزی را جلوی خود می‌گذارد و از چرا و چگونگی آن می‌پرسد؟ چه دردی، چه مشکلی شما را به اعتکاف کشانده است؟

پاسخ به این سوال به سه دلیل سخت است:

۱- انسان دارای حرکت دائمی است و همیشه در این حالت نیست. یک نفر ممکن است نیم ساعت پیش فرشته بوده و الان تبدیل به حیوان شده باشد و بالعکس. امیر المومنین در همین راستا می‌فرمایند: «اگر شب هنگام گنهکاری را دیدی، صبح حق نداری به چشم گنهکار به او نگاه کنی، شاید توبه کرده باشد»

۲- ارزیابی بر اساس یک هدف است. آیا هدف از اعتکاف انجام روزه و مناسک یا ریختن چند قطره اشک است؟ یا لایه‌های عمیق تری هم دارد؟

۳- شما اکثرا جوان هستید و جوانان حالت پذیری و تغییر حالشان خیلی سریع است.

پس خیلی راحت نمی‌شود جواب سوالات را داد.

علامه مطهری می‌فرماید: یکی از تفاوت‌های اصلی انسان و حیوان احساس درد غیر فیزیکی است. منشا درد بد است اما احساس درد داشتن و درد را درک کردن خیلی چیز خوبی است. جزو نعمات و عطیه‌های الهی است. تمایز دیگر انسان و حیوان این است که نوع درد انسان هم فرق می‌کند. همین درد است که شما را به اعتکاف آورده است.

یکی از دانشمندان غربی می‌گوید انسان چون انسان است، سه نوع درد دارد. درد بیگانگی از خود، خدا و جامعه. اعتکاف یک جور آشتی کردن انسان با خود و خدای خود است.

دو نوع معتکف داریم. کسی که می‌گوید اعتکاف من همین سه روز و داخل مسجد است. آخر سر هم از خدا طلبکار است که چرا بعد از این سه روز روزه داری و عبادت حاجتم را نداده‌ای! این، اعتکاف جزیره‌ای است که نه به قبل آن ربطی دارد و نه به بعد از آن.

نوع دوم، اعتکافی است که انسان همیشه تمام عمر خودش را اعتکاف و کل وجودش را معتکف می‌داند. ضمنا از خدا هم ممنون است که این توفیق را به او عنایت کرده است.

پس همه ما معتکف هستیم، اما جهت اعتکاف هرکس فرق می‌کند. یکی معتکف پول، قدرت و شهوت؛ و دیگری معتکف اخلاق، عرفان و ذکر خدا و غیره است.

آدم‌هایی که درد دارند روحشان زرد‌تر است. آنهایی که بیدارترند، مسئول ترند. لذا آدم‌هایی که خواب هستند مسئولیّت هم قبول نمی‌کنند، مدام می‌گوید: «به من چه». نقل می‌کنند پیغمبر اکرم (ص) با اینکه همیشه لبخند بر لب داشتند، اما دائم الحزن هم بودند.

اعتکاف اسلامی، اعتکافی است که درد انسان را زیاد کند. آدم را هوشیار‌تر و بیدار‌تر کند.

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد